การฟื้นฟูระบบซะกาตโดยนบีมุฮัมมัด

บรรจง บินกาซัน

ในบทความก่อนหน้านี้  ผมได้กล่าวว่าการจ่ายซะกาตเป็นศาสนบัญญัติที่ได้ถูกกำหนดมาตั้งแต่สมัยนบีอิสมาอีลและบนีอิสรออีลซึ่งเป็นลูกหลานของนบีอิบรอฮีมโดยมีหลักฐานจากคัมภีร์กุรอานยืนยัน 

แต่หลังจากนั้น  ลูกหลานของอิสมาอีลผู้เป็นบรรพบุรุษของชาวอาหรับได้หลงลืมศาสนบัญญัติข้อนี้ในขณะที่พวกบนีอิสรออีลยังคงปฏิบัติอยู่  แต่เรียกซะกาตในภาษาของตัวเองที่มีความหมายในภาษาไทยว่า “ทศางค์” (ซึ่งหมายถึงหนึ่งในสิบ) และเนื่องจากคัมภีร์ที่พระเจ้าประทานแก่พวกลูกหลานอิสราเอลถูกแทรกแซงโดยน้ำมือมนุษย์  ทำให้คนชั้นสูงในสังคมได้รับประโยชน์จากทศางค์มากกว่าคนชั้นล่าง

นบีมุฮัมมัดเกิดในสังคมอาหรับที่ผู้คนหลงลืมการปฏิบัติศาสนกิจในเรื่องซะกาตที่พระเจ้ากำหนดไว้เพื่อเป็นสถาบันช่วยเหลือผู้ยากไร้  อย่างไรก็ตาม  นิสัยความโอบอ้อมอารีที่ชาวอาหรับมีอยู่ก็พอที่จะทำให้ชาวอาหรับรู้จักแบ่งปันแก่คนยากจน  แต่การแบ่งปันนั้นทำไปเพื่อทำให้คนได้เห็นว่าตนเองเป็นผู้มั่งคั่งที่มีจิตใจโอบอ้อมอารี

เมื่อนบีมุฮัมมัดและมุสลิมต้องอพยพไปยังเมืองมะดีนะฮฺเพราะทนการต่อต้านและการกดขี่ข่มเหงไม่ไหว  ท่านต้องไปทำหน้าที่ผู้นำที่ชาวเมืองมะดีนะฮฺมอบความไว้วางใจให้ท่านโดยไม่มีคณะรัฐมนตรีคอยช่วยเหลือท่าน  

ในตอนนั้น  มุสลิมผู้อพยพจากมักก๊ะฮฺ(ชาวมุฮาญิรีน)อยู่ในสภาพอัตคัดขัดสนและชาวเมืองมะดีนะฮฺที่หันมารับอิสลามก็มิใช่ผู้ร่ำรวยทุกคน  แม้ท่านนบีมุฮัมมัดจะให้ชาวเมืองมะดีนะฮฺดั้งเดิมรับมุสลิมที่อพยพไปดูแล  แต่ก็ไม่สามารถทำได้ทุกคน

ในปีที่สองของการอพยพ  บทบัญญัติให้มุสลิมถือศีลอดในดือนเราะมะฎอนได้ถูกประทานมา  แต่ก่อนถึงเดือนเราะมะฎอน  ท่านนบีมุฮัมมัดได้สั่งมุสลิมว่าก่อนสิ้นสุดเดือนเราะมะฎอน  แต่ละคนที่มีอาหารเหลือพอกินในวันรุ่งขึ้นต้องไปสำรวจบุคคลหรือครอบครัวที่ยากจน  หากพบก็ให้นำข้าวจำนวนหนึ่งเศาะอ์ไปให้เป็นซะกาตฟิฏร์เพื่อให้อัลลอฮฺรับการถือศีลอดและชดใช้ความผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้นในระหว่างการถือศีลอดของแต่ละคน

การบังคับจ่ายซะกาตฟิฏร์นี้เองที่ทำให้มุสลิมที่อยู่ในสภาพยากจนพบว่าการให้ไม่ได้ทำให้อาหารที่ตัวเองเหลือน้อยลง  เพราะเมื่อตัวเองมีเหลือน้อยลงจากการจ่ายให้คนอื่น  แต่คนอื่นที่มีมากกว่าก็นำมาให้ทดแทนและได้มากกว่าเดิม  ความเชื่อมั่นในการบริจาค (เศาะดะเก๊าะฮฺ) จึงมีมากขึ้น และเมื่อมีการทำเศาะดะเก๊าะฮฺอย่างต่อเนื่อง  เศรษฐกิจก็เริ่มหมุนเวียนเร็วขึ้นและมีความเจริญมั่งคั่งตามมา

เมื่อมีสงครามบะดัรฺเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในปีที่สองของการอพยพ  สงครามจบลงด้วยมุสลิมเป็นฝ่ายชนะและศัตรูได้ทิ้งอาวุธ เสบียงและทรัพย์สินไว้ในสนามรบ   อัลลอฮฺได้สั่งนบีมุฮัมมัดให้จัดการทรัพย์สินที่ยึดมาได้จากสนามรบโดยให้แบ่งทรัพย์เชลยทั้งหมดเป็น 5 ส่วน หนึ่งส่วนเป็นของนบีเพื่อดูแลครอบครัวของท่าน  คนยากจน แม่ม่ายและเด็กกำพร้า  อีกสี่ส่วนให้แบ่งกันในหมู่ผู้มีส่วนร่วมในการรบ

เมื่ออายะฮฺที่กล่าวว่า  “บรรดาผู้ที่ในทรัพย์สินของเขามีส่วนหนึ่งที่กำหนดไว้สำหรับบรรดาผู้เอ่ยขอและผู้ขัดสน (กุรอาน 70:24-25)  จึงมีการจัดตั้งบัยตุลมาล(คลังสมบัติสาธารณะ)ขึ้นมาเพื่อรวบรวมทรัพย์สินและปัจจัยยังชีพไว้สำหรับผู้ยากจนและขัดสน

เนื่องจากทรัพย์สินที่ได้มาจากการทำสงครามมีความไม่แน่นอน  แต่รัฐบาลจำเป็นต้องมีรายได้ในยามสงบ ดังนั้น  ท่านนบีจึงได้กำหนดเกณฑ์คิดซะกาตจากทองคำ เงิน ผลผลิตทางการเกษตร ปศุสัตว์และทรัพย์ที่ถูกฝังอยู่เพื่อนำมาเป็นรายได้ในการพัฒนาสังคมอย่างต่อเนื่อง

ส่วนเรื่องผู้มีสิทธิ์ได้รับซะกาตนั้น  อัลลอฮฺได้กำหนดไว้ในคัมภีร์กุรอานว่า “ทาน(เศาะดะเก๊าะฮฺ)นั้นเพื่อ 1) คนยากจน 2) คนขัดสน 3) คนที่ถูกใช้ให้เก็บรวบรวมมัน 4) คนที่หัวใจองพวกเขาถูกโน้มเอียงมาสู่อิสลาม 5) เพื่อการไถ่ทาส 6) เพื่อช่วยเหลือผู้มีหนี้สิน  7) เพื่อแนวทางของพระเจ้า และ 8)เพื่อดูแลคนเดินทาง

การจ่ายซะกาตจึงไม่เป็นเพียงการปฏิบัติศาสนกิจเท่านั้น  แต่ยังทำหน้าที่เป็นแหล่งรายได้อย่างหนึ่งที่รัฐบาลอิสลามนำมาใช้ในการช่วยเหลือและพัฒนาสังคมตามวัตถุประสงค์ของอัลลอฮฺ

ที่มา : facebook ของอาจารย์บรรจง บินกาซัน มูลนิธิสันติชน
https://www.facebook.com/Banjong.Binkason


| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |


[ Translate by Google Translate ]

The Revival of Zakat by Prophet Muhammad

Banjong Bin Kasun

In a previous article, I stated that paying Zakat is a religious commandment established since the time of Prophet Ismail and the Children of Israel, descendants of Prophet Abraham, as confirmed by the Quran.

However, later, the descendants of Ismail, the ancestors of the Arabs, forgot this religious commandment, while the Children of Israel continued to practice it, calling it Zakat in their own language, which in Thai means "tenth" (meaning one-tenth). Furthermore, because the scriptures revealed by God to the Children of Israel were interfered with by humans, the upper classes in society benefited more from the tenth than the lower classes.

Prophet Muhammad was born into an Arab society where people had forgotten the religious practice of Zakat, a divinely ordained institution to help the poor. Nevertheless, the inherent generosity of the Arabs was enough to enable them to share with the poor. However, this sharing was done to project an image of wealth and generosity.

When Prophet Muhammad and the Muslims migrated to Medina because they could no longer endure the opposition and oppression, he had to assume the role of leader entrusted to him by the people of Medina, without a cabinet to assist him.

At that time, the Muslims who migrated from Mecca (the Muhajirin) were in a state of poverty, and not all of the people of Medina who converted to Islam were wealthy. Although Prophet Muhammad asked the original inhabitants of Medina to take care of the migrating Muslims, he could not do so for everyone.

In the second year of the migration, the commandment for Muslims to fast during Ramadan was revealed. However, before Ramadan, Prophet Muhammad instructed the Muslims that before the end of Ramadan, each person who had enough food to eat the next day had to survey poor individuals or families. If they found any, they should give a certain amount of rice (sa'a) as zakat al-Fitr, so that Allah would accept the fasting and make amends for any mistakes that may have occurred during the fasting period.

It was this compulsory payment of zakat al-Fitr that made the poor Muslims realize that giving did not reduce their food reserves. Because when one has less left after giving to others, but others who have more compensate and receive even more, faith in charity (sadaqah) increases. And when sadaqah is given continuously, the economy begins to circulate faster and prosperity follows.

When the Battle of Badr occurred for the first time in the second year of the migration, the war ended with the Muslims victorious, and the enemy left weapons, supplies, and property on the battlefield. Allah commanded Prophet Muhammad to manage the spoils of war, dividing all the spoils of war into five parts: one part for the Prophet to care for his family, the poor, widows, and orphans; and four parts to be divided among those who participated in the battle.

When the verse says, "Those who have a portion in their wealth set aside for the beggars and the needy" (Quran 70:24-25), the Baytul Mal (public treasury) was established to collect wealth and sustenance for the poor and needy.

Because wealth obtained from war is uncertain. However, the government needs revenue during times of peace. Therefore, the Prophet Muhammad (peace be upon him) established criteria for calculating Zakat from gold, silver, agricultural produce, livestock, and buried treasure to be used as income for the continuous development of society.

As for who is eligible to receive Zakat, Allah has stipulated in the Quran: "Charity (Sadaqah) is for 1) the poor, 2) the needy, 3) those who are commanded to collect it, 4) those whose hearts are inclined towards Islam, 5) to free slaves, 6) to help those in debt, 7) to follow the way of God, and 8) to care for travelers."

Paying Zakat is therefore not only a religious obligation but also serves as a source of revenue that the Islamic government uses to assist and develop society according to the purposes of Allah.

Source: facebook of Mr.Banjong Binkason  Santichon Islamic Foundation
https://www.facebook.com/Banjong.Binkason