บรรจง บินกาซัน
ผมไปทำฮัจญ์ในพ.ศ.2538 เสร็จจากการหยุดพัก(วุกูฟ)ที่ทุ่งอะเราะฟะฮฺในวันที่ 9 เดือนซุลฮิจญะฮฺซึ่งเป็นจุดสำคัญของการทำฮัจญ์แล้ว เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น ผมอยู่ที่ทุ่งมินา หลังอาหารเช้า ผมรู้ว่าวันที่ 10 เป็นวันอีดุลอัฎฮา ผมอยากเห็นบรรยากาศนมาซอีดของคนที่นั่น จึงนั่งรถเข้ามักก๊ะฮฺ แต่พอไปถึง ปรากฏว่าลานก๊ะอฺบ๊ะฮฺมีคนน้อยมาก ทราบจากคนที่นั่นว่าชาวเมืองมักก๊ะฮฺนมาซอีดทันทีหลังดวงอาทิตย์พ้นขอบฟ้า นมาซเสร็จแล้วก็จะออกไปเฉลิมฉลองวันอีดกันนอกเมือง

















