คัมภีร์กุรอาน ที่มาของอารยธรรมอิสลาม

บรรจง บินกาซัน  

วรรณกรรมคืองานเขียนที่มนุษย์รังสรรค์ขึ้นมาเพื่อถ่ายทอดความรู้และความสุนทรีย์เป็นตัวอักษรให้คนทั่วไปได้อ่านกัน   วรรณกรรมจึงเป็นสิ่งสะท้อนถึงภูมิปัญญาและอารมณ์ของมนุษย์  

วรรณกรรมมีทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง  ร้อยแก้วเป็นงานเขียนปกติธรรมดาที่ข้อความแต่ละวรรคตอนถูกเรียกว่าประโยค  ส่วนร้อยกรองประกอบด้วยโคลงและกลอนที่มีสัมผัสคำเป็นลักษณะเฉพาะและแบ่งเป็นบทซึ่งประกอบด้วยวรรคตอนที่เรียกว่า “บาท” 

โคลงและกลอนในทุกภาษามีลักษณะเฉพาะของตัวเองซึ่งมนุษย์เป็นผู้สร้างขึ้น  คัมภีร์กุรอานก็เป็นวรรณกรรมที่ประกอบด้วยร้อยแก้วและร้อยกรอง  แต่ทั้งหมดเป็นวจนะของพระเจ้าที่ถูกบันทึกไว้ 

เมื่อนบีมุฮัมมัดนำข้อความในคัมภีร์กุรอานมาอ่านให้ชาวเมืองมักก๊ะฮฺฟัง กวีชาวอาหรับผู้ทะนงในภาษาของตัวเองยังยอมรับว่าภาษาของคัมภีร์กุรอานเป็นภาษาชั้นสูงที่เกินกว่าความสามารถของพวกเขาที่จะแต่งขึ้นมาให้เหมือนได้ไม่ว่าจะเป็นร้อยแก้วหรือร้อยกรอง

ในแง่ของวรรณกรรม  คัมภีร์กุรอานมีวรรคตอนเหมือนภาษาทั่วไป  แต่วรรคตอนในคัมภีร์กุรอานไม่ถูกเรียกว่าประโยคหรือวรรคหรือโศลก  แต่ถูกเรียกว่า “อายะฮฺ”  (พหูพจน์คือ “อายาต”) ซึ่งแปลว่า “หลักฐาน, สัญญาณ, และ สิ่งมหัศจรรย์” ที่ยืนยันถึงการมีอยู่ของอัลลอฮฺ(พระเจ้า)ผู้ประทานคัมภีร์กุรอาน

คัมภีร์กุรอานประกอบด้วย 6,236 อายะฮฺที่มีทั้งสั้นและยาวไม่เท่ากันและในจำนวนนี้ถูกแบ่งออกเป็น 114 บท(ซูเราะฮฺ)ที่มีจำนวนอายะฮฺไม่เท่ากัน

ความมหัศจรรย์อย่างหนึ่งของคัมภีร์กุรอานคือเป็นคัมภีร์ที่อยู่ในภาษาอาหรับดั้งเดิม ไม่มีการสังคายนาหรือเปลี่ยนแปลงแก้ไขหลังสมัยของนบีมุฮัมมัด  นอกจากนี้แล้ว คัมภีร์กุรอานยังมีมุสลิมทั่วโลกจำนวนหลายล้านคนสามารถท่องจำได้ทั้งหมดและถูกอ่านทุกวันทั้งจากตัวคัมภีร์หรืออ่านจากความจำ

แต่ที่สำคัญคือ  แม้คัมภีร์กุรอานถูกประทานแก่นบีมุฮัมมัดผู้ไม่รู้หนังสือ  แต่คัมภีร์กุรอานนี้เองที่เปลี่ยนแปลงชนเผ่าอาหรับที่ใช้ชีวิตดิบๆในทะเลทรายกลายเป็นผู้เริ่มต้นวางรากฐานอารยธรรมอิสลามในสามทวีปของโลกเป็นเวลานานกว่าพันปี

ในคัมภีร์กุรอานมีข้อความอายะฮฺหนึ่งที่จุดประกายให้ผู้ที่เข้าใจภาษาอาหรับเริ่มศึกษาค้นคว้าต่อจนทำให้ชาวอาหรับมีความเจริญก้าวหน้าทางด้านวิทยาศาสตร์และมีส่วนทำให้เกิดยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยาการในยุโรป  อายะฮฺนั้นมีความหมายว่า “เราจะให้พวกเขาเห็นอายาตของเราในฟากฟ้าและในตัวของพวกเขาเองจนกระทั่งเป็นที่ประจักษ์ชัดแก่พวกเขาว่าอัลกุรอานนั้นเป็นความจริง....” กุรอาน 41:53) 

ข้อความตรงนี้เองที่ทำให้คนที่อ่านอายะฮฺในคัมภีร์กุรอานรู้ว่าอายะฮฺของพระเจ้าไม่ได้มีอยู่ในคัมภีร์กุรอานเท่านั้น  แต่ในท้องฟ้าและในตัวของมนุษย์ยังมีอายะฮฺหรืออายาตของพระเจ้าอีกมากมาย มุสลิมที่เข้าใจภาษาจึงศึกษาอายาตของพระเจ้าในท้องฟ้าและต่อมาได้กลายเป็นนักวิทยาศาสตร์และนักดาราศาสตร์  

ส่วนผู้ศึกษาอายาตของพระเจ้าในตัวของมนุษย์ก็ได้รับความรู้ทางด้านสรีระวิทยา การแพทย์และการรักษาโรค  บันทึกการศึกษาเหล่านี้ถูกบันทึกไว้เป็นตำราทางการแพทย์ที่ชาวยุโรปได้เรียนรู้และนำไปเป็นตำราอ้างอิงนานนับหลายร้อยปีก่อนยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยาการ

แม้จะเป็นคัมภีร์ที่ถูกประทานมาเมื่อกว่า 1,400 ปีก่อน  แต่คัมภีร์กุรอานก็มีบางอายะฮฺที่ดูเหมือนเป็นข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ซึ่งนักวิทยาศาสตร์เพิ่งรู้ความจริงเมื่อโลกมีการประดิษฐ์เครื่องเอกซเรย์และอุลตราเซาด์ เช่น

“แล้วเราได้ทำให้เขาเป็นเชื้ออสุจิในที่พักอันมั่นคง(มดลูก) แล้วเราได้ทำให้อสุจิเป็นก้อนเลือด ก้อนเนื้อ แล้วทำก้อนเนื้อให้เป็นกระดูกแล้วหุ้มกระดูกนั้นด้วยเนื้อ แล้วเราได้เป่าวิญญาณให้เขากลายเป็นอีกรูปร่างหนึ่ง” (กุรอาน 23:14) 

วิวัฒนาการในครรภ์ของทารกดังกล่าวข้างต้นนี้เป็นอายะฮฺหนึ่งของคัมภีร์กุรอานซึ่งถูกประทานเมื่อพันกว่าปีก่อน  แต่เจตนาที่แท้จริงของคัมภีร์กุรอานต้องการบอกมนุษย์ว่าถ้ามนุษย์มีความรู้สูงและไม่เชื่อว่ามีโลกหลังความตาย  สมองของมนุษย์ก็ไม่ต่างไปจากทารกในครรภ์ที่มองไม่เห็นโลกนอกครรภ์แม่ตัวเอง

ที่มา : facebook ของอาจารย์บรรจง บินกาซัน มูลนิธิสันติชน
https://www.facebook.com/Banjong.Binkason


| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |


[ Translate by Google Translate ]

The Quran: The Origin of Islamic Civilization

Banjong Bin Qasan

Literature is a human-created work that conveys knowledge and aesthetics in written form for the general public to read. Literature thus reflects human wisdom and emotion.

Literature includes both prose and poetry. Prose is a common form of writing, with each section of text called a sentence. Poetry consists of verses and couplets with distinctive alliteration and is divided into chapters, each composed of sections called "bats."

Verses and couplets in every language have their own unique characteristics, created by humans. The Quran is also a literary work, consisting of prose and poetry, but they are all the recorded words of God.

When the Prophet Muhammad recited the Quran to the people of Mecca, Arab poets, proud of their own language, acknowledged that the Quran's language is a sophisticated language beyond their ability to reproduce in prose or poetry.

In terms of literature, the Quran has verses, like any other language. However, verses in the Quran are not called sentences, verses, or verses. Rather, they are called "ayat" (plural "ayat"), which means "evidence, signs, and wonders" that confirm the existence of Allah (God), the Revealer of the Quran.

The Quran consists of 6,236 ayat, varying in length and length, and is divided into 114 chapters (surahs) of varying lengths.

One of the wonders of the Quran is that it is a text in the original Arabic language, unchanged or revised after the time of the Prophet Muhammad. Furthermore, the Quran is memorized in its entirety by millions of Muslims worldwide, who recite it daily, either from the scriptures or from memory.

Crucially, though the Quran was revealed to an illiterate Prophet Muhammad, it was this Quran that transformed the Arabs from a savage desert tribe into the founders of Islamic civilization on three continents, spanning over a millennium. The Quran contains a verse that inspired those who understood Arabic to pursue further studies, leading to the advancement of science in the Arabs and contributing to the European Renaissance. The verse reads: "We will show them Our verses in the sky and within themselves until it becomes clear to them that the Quran is the truth..." (Quran 41:53).

This verse reminds those who read the Quran that the verses of God are not only contained in the Quran, but also in the sky and within humans. Muslims who understood the language studied the verses of God in the sky and later became scientists and astronomers.

Those who studied the verses of God in humans also gained knowledge in physiology, medicine, and disease treatment. These studies were recorded in medical texts, which Europeans learned and used as reference texts for hundreds of years before the Renaissance.

Although it was revealed over 1,400 years ago, the Quran contains some verses that appear to be scientific information, which scientists only learned about with the invention of X-rays and ultrasound. For example,

"Then We made him a sperm in a firm resting place (the womb). Then We made the sperm into a clot of blood and flesh, then made the flesh into bone, and covered the bone with flesh. Then We breathed on him a spirit, giving him another form." (Quran 23:14)

The aforementioned development in the womb is a verse from the Quran revealed over a thousand years ago. However, the Quran's true intention is to tell humans that if humans are highly educated and do not believe in an afterlife, the human brain is no different from that of a fetus, unable to see the world beyond its mother's womb.

Source: facebook of Mr.Banjong Binkason  Santichon Islamic Foundation
https://www.facebook.com/Banjong.Binkason