บรรจง บินกาซัน
ในคัมภีร์กุรอานมีคำดำรัสของพระเจ้าว่า “เดือนเราะมะฎอนเป็นเดือนที่คัมภีร์กุรอานถูกประทานมาเป็นทางนำพร้อมกับหลักฐานและเกณฑ์ตัดสินที่แยกความถูกต้องออกจากความผิดอย่างชัดเจน...” กุรอาน 2:185)
ถ้อยคำดังกล่าวแสดงถึงความเมตตาของพระเจ้าในฐานะผู้สร้างทุกสรรพสิ่ง เมื่อสร้างแล้ว พระองค์ได้ทรงกำหนดและทรงนำทางทุกสิ่งให้เป็นไปตามที่พระองค์กำหนด ดาวนับแสนล้านดวงในจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลถูกกำหนดและถูกนำทางไว้ด้วยวิถีโคจร เมื่อมันอยู่ในทางนำ ดาวนับแสนล้านดวงจึงอยู่กันอย่างสงบ ไม่เกิดความสับสนอลหม่าน
โลกเป็นดาวดวงหนึ่งที่มีมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่นๆอาศัยอยู่ สิ่งมีชีวิตทั้งหมดรวมทั้งมนุษย์อยู่ในกฎทางชีววิทยาที่พระเจ้ากำหนดไว้ สัตว์แต่ละชนิดก็ได้รับทางนำในการดำเนินชีวิตของมัน วิถีชีวิตของสัตว์แต่ละชนิดจึงต่างกัน
แต่สำหรับมนุษย์ที่แม้จะประเสริฐกว่าสัตว์ แต่ก็อ่อนแอกว่าสัตว์ในตอนแรกเกิด หากไร้ทางนำในการใช้ชีวิต มนุษย์ก็จะหลงผิดใช้ชีวิตไม่เป็นและได้รับความหายนะไม่เพียงแต่ตัวเองเท่านั้น แต่จะสร้างความเสียหายให้แก่คนอื่นด้วย
ที่กล่าวมาคือเหตุผลที่พระเจ้าได้ประทานทางนำในการดำเนินชีวิตและเกณฑ์ตัดสินที่แยกความดีความชั่วออกจากกันให้แก่มนุษย์เพื่อนำไปใช้ในการดำเนินชีวิต ทางนำดังกล่าวนี้คือคัมภีร์กุรอานที่ถูกประทานแก่นบีมุฮัมมัดครั้งแรกในเดือนเราะมะฎอนและใช้เวลา 23 ปีจึงครบถ้วนสมบูรณ์ในรูปของคัมภีร์กุรอาน
ความจริงแล้ว นบีมุฮัมมัดยังบอกให้เรารู้อีกว่าก่อนหน้าท่าน พระเจ้าได้ประทานทางนำในรูปของคัมภีร์แก่ชนชาติต่างๆ เช่น คัมภีร์โตราห์แก่โมเสส คัมภีร์ษะบูรฺแก่เดวิด คัมภร์อินญีลแก่เยซัส แต่เมื่อคัมภีร์ที่กล่าวมาได้รับความเสียหายจากการผุพังหรือถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลง พระเจ้าจึงประทานทางนำเป็นครั้งสุดท้ายแก่นบีมุฮัมมัดในรูปของคัมภีร์กุรอานเพื่อยืนยันทางนำที่ถูกต้องของพระเจ้า
นบีมุฮัมมัดยังบอกให้เรารู้อีกว่าคัมภีร์ดังกล่าวมาทุกเล่มถูกประทานลงมาในเดือนเราะมะฎอนในช่วงเวลาที่ต่างกัน แต่มีวัตถุประสงค์เดียวกัน
คัมภีร์ที่พระเจ้าประทานมามีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นทางนำในการดำเนินชีวิตและเป็นกฎระเบียบหรือกฎหมายทางสังคม ไม่ใช่มีไว้เพื่ออ่านสวดมนต์ แต่ถ้ากฎระเบียบและกฎหมายไม่ได้รับการเชื่อฟัง มนุษย์ก็ไม่ได้รับประโยชน์ ดังนั้น เพื่อทำให้มนุษย์เชื่อฟัง การถือศีลอดจึงได้ถูกกำหนดขึ้นเพื่อฝึกให้ผู้ศรัทธาในพระเจ้าเกรงกลัวพระองค์ นี่คือวัตถุประสงค์ของการถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอน
การถือศีลอดในทางภายนอกคือการงดหรือละเว้นจากการกิน การดื่ม การเสพ การมีความสัมพันธ์ทางเพศเพื่อเป็นการเตือนผู้ถือศีลอดให้งดเว้นจากการพูดจาไร้สาระหรือติฉินนินทาคนอื่น และในทางภายในเพื่อควบคุมอารมณ์ต่างๆในทางลบ เช่น โกรธหรืออิจฉา เป็นต้น
ถ้าถือศีลอดแล้วยังไม่สามารถข่มอารมณ์ร้ายภายในหรืองดเว้นจากเรื่องไร้สาระ ความหยาบคายหรือความโกรธได้ การถือศีลอดก็เป็นแค่เพียงการหิวเปล่าจากการอดข้าวอดน้ำเท่านั้นเอง
อิสลามต้องการให้ผู้ถือศีลอดได้รับบทเรียนสำคัญจากการถือศีลอดว่าถ้าของจำเป็นเช่น ข้าวและน้ำ ตนเองยังงดเว้นได้ แล้วทำไมของที่ไม่จำเป็นเช่นอบายมุขและความชั่วต่างๆจะงดเว้นไม่ได้ในการปฏิบัติตามทางนำของพระเจ้า
ที่มา : facebook ของอาจารย์บรรจง บินกาซัน มูลนิธิสันติชน
https://www.facebook.com/Banjong.Binkason
| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
[ Translate by Google Translate ]
Why Do We Fast During Ramadan?
Source: facebook of Mr.Banjong Binkason Santichon Islamic Foundation
https://www.facebook.com/Banjong.Binkason

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น