ดวงอาทิตย์บอกวัน ดวงจันทร์บอกเดือน

บรรจง บินกาซัน

“ในวันที่พระเจ้าทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนั้น พระองค์ได้ทรงกำหนดไว้ว่าจำนวนเดือนนั้นมีสิบสองเดือน ในจำนวนนี้มีสี่เดือนต้องห้าม นี่คือศาสนาที่ถูกต้อง ดังนั้น จงอย่าทำความผิดต่อตัวของสูเจ้าเองโดยการละเมิดเดือนเหล่านี้” (กุรอาน 9:36)

เป็นเรื่องน่าทึ่งมากที่เมื่ออัลลอฮฺสร้างจักรวาลและโลกที่เราอาศัยอยู่แล้ว พระองค์ยังบอกให้เรารู้อีกว่าเดือนในโลกที่มนุษย์อาศัยอยู่นี้มี 12 เดือน  และเพื่อให้มนุษย์ได้นับวันและเดือนตามที่อัลลอฮฺกำหนดตั้งแต่ยุคที่โลกยังไม่มีนาฬิกา  พระองค์จึงได้สร้างดวงอาทิตย์เพื่อบอกวันและสร้างดวงจันทร์ไว้บอกเดือน

เวลากลางวันและกลางคืนมีขอบเขตของมัน   เวลากลางวันเริ่มตั้งแต่ดวงอาทิตย์ขึ้นจนถึงดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า  หลังจากนั้นก็เข้าสู่เวลากลางคืน  ดวงอาทิตย์ทำหน้าที่แค่บอกวัน  มันไม่สามารถบอกเดือนได้เพราะดวงอาทิตย์อยู่เต็มดวงในท้องฟ้าตลอดทั้งวัน  ส่วนดวงจันทร์ทำหน้าที่บอกเดือน เพราะดวงจันทร์จะเต็มดวงเพียงครั้งเดียวในหนึ่งเดือน  หลังจากนั้นก็จะค่อยเล็กลงไปเรื่อยๆและหายไปโผล่เป็นจันทร์เสี้ยวอีกครั้งหนึ่งเพื่อบ่งบอกให้รู้ว่าเริ่มต้นเดือนใหม่

เนื่องจากจักรวาลเคยมืดมาก่อน  การเริ่มนับวันใหม่ของชาวอาหรับจึงเริ่มตั้งแต่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า  ส่วนชาวตะวันตกเริ่มนับวันใหม่หลังเที่ยงคืน

เมื่ออิสลามปรากฏขึ้นในคาบสมุทรอาหรับในค.ศ.610  บทบัญญัติการปฏิบัติศาสนกิจได้ถูกประทานมาให้ผู้ศรัทธาปฏิบัติในเวลาต่างๆในขณะที่ยังไม่มีนาฬิกา  จึงต้องอาศัยปรากฏการณ์ที่เกิดจากดวงอาทิตย์กำหนดขอบเขตเวลา เช่น นมาซฟะญัรฺต้องทำก่อนดวงอาทิตย์โผล่จากขอบฟ้า  ช่วงเวลานมาซมัฆริบเริ่มตั้งแต่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าสนิทจนกระทั่งแสงสีแดงหมดไปจากท้องฟ้า   ขอบเขตของเวลานมาซบ่ายเริ่มตั้งแต่ดวงอาทิตย์คล้อยจากศีรษะไปจนกระทั่งเงาของวัตถุยาวเท่ากับตัววัตถุ

นี่คือการอำนวยความสะดวกที่พระเจ้าจัดให้บ่าวผู้ศรัทธาในการปฏิบัติศาสนกิจ  กล่าวคือ ไม่ว่าจะอยู่ถิ่นแดนใดก็ให้ใช้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ในเขตที่ตัวเองอยู่เป็นตัวกำหนดเวลา เช่น เมื่อถึงเวลาดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าทางตะวันตกของไทย  มุสลิมไทยก็นมาซมัฆริบได้เลย  ไม่ต้องไปรอเวลาดวงอาทิตย์ตกในพม่าหรือบังคลาเทศ

ในทำนองเดียวกัน  การถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอน(เดือนที่ 9 ตามปฏิทินอิสลาม)ก็ต้องอาศัยการปรากฏของจันทร์เสี้ยวแรกของเดือนเราะมะฎอนซึ่งถือปฏิบัติกันมาตั้งแต่สมัยของนบีมุฮัมมัด   เดือนในปฏิทินทางจันทรคติส่วนใหญ่จะมี 29 วัน ในหนึ่งปีจะมีเดือนหนึ่งหรือสองเดือนที่มี 30 วัน   

ในเวลานั้น ชาวอาหรับที่เป็นมุสลิมรุ่นแรกอาศัยอยู่ในทะเลทรายที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ท้องฟ้าโปร่ง สามารถมองเห็นจันทร์เสี้ยวได้ชัด  วันที่ 29 ของเดือนชะอฺบาน(เดือนที่ 😎 เมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าหมดขอบเขตเวลากลางวันแล้ว  ใครเห็นจันทร์เสี้ยวแรกของเดือนเราะมะฎอนก็จะแจ้งให้คนอื่นทราบและเริ่มถือศีลอดพร้อมเพรียงกันในวันรุ่งขึ้น   ถ้าไม่มีใครเห็นจันทร์เสี้ยวก็แสดงว่ายังอยู่ในเดือนชะอ์บาน  ทุกคนก็กลับไปนอนเพื่อเตรียมตัวถือศีลอดในวันถัดไป  ไม่มีใครรอฟังข่าวคนเห็นจันทร์เสี้ยวจากฝั่งอาฟริกา

นี่คือวิถีปฏิบัติ(ซุนนะฮฺ)ที่เริ่มมาตั้งแต่สมัยนบีมุฮัมมัดจนถึงปัจจุบัน

ที่มา : facebook ของอาจารย์บรรจง บินกาซัน มูลนิธิสันติชน
https://www.facebook.com/Banjong.Binkason


| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |


[ Translate by Google Translate ]

The Sun Determines the Day, the Moon Determines the Month

Banjong Binkasan

“On the Day that God created the heavens and the earth, He ordained that there would be twelve months, four of which were sacred. This is the true religion. So do not sin against yourselves by transgressing against these months.” (Quran 9:36)

It is amazing that when Allah created the universe and the world we live in, He also told us that there are twelve months in this world. And in order for humans to count the days and months as Allah prescribed, since the time when there were no clocks, He created the sun to indicate the day and the moon to indicate the month.

Day and night have their boundaries. Daytime begins from sunrise until sunset. After that, nighttime begins. The sun only indicates the day; it cannot indicate the month because it is a full sun in the sky all day. The moon, however, indicates the month because it is full only once a month. After that, it gradually shrinks and disappears, reappearing as a crescent to indicate the start of a new month.

Because the universe was once very dark, the start of a new day for the Arabs begins at sunset, while for Westerners, it begins after midnight. When Islam appeared in the Arabian Peninsula in 610 CE, religious commandments were revealed for believers to perform at specific times, as there were no clocks. Therefore, they relied on solar phenomena to determine the timing. For example, Fajr prayer must be performed before sunrise, Maghrib prayer begins at sunset and continues until the red light disappears from the sky, and afternoon prayer begins when the sun is slightly overhead and continues until the shadow of an object is equal in length to the object itself.

This is a convenience provided by God for the faithful in performing their religious duties. Regardless of location, the sun and moon in their area can be used to determine the time. For instance, when the sun sets in the west of Thailand, Thai Muslims can perform Maghrib prayer immediately, without having to wait for sunset in Myanmar or Bangladesh.

Similarly, fasting during Ramadan (the ninth month of the Islamic calendar) relies on the appearance of the first crescent moon of Ramadan, a practice that has been observed since the time of Prophet Muhammad. Most months in the lunar calendar have 29 days. There may be one or two months in a year that have 30 days.

At that time, the first Muslim Arabs lived in the vast, endless desert with clear skies where the crescent moon was clearly visible. On the 29th day of Sha'ban (the 8th month), when the sun had set and daylight hours were over, whoever saw the first crescent moon of Ramadan would inform others and begin fasting together the next day. If no one saw the crescent moon, it meant it was still Sha'ban, and everyone would go back to sleep to prepare for fasting the next day. No one waited to hear news of anyone sighting the crescent moon from Africa.

This is a practice (Sunnah) that has been in place from the time of Prophet Muhammad to the present day.

Source: facebook of Mr.Banjong Binkason  Santichon Islamic Foundation
https://www.facebook.com/Banjong.Binkason