บรรจง บินกาซัน
ผมเริ่มถือศีลอดครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี จำได้ว่าเมื่อใกล้เวลาละศีลอดตอนดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ผมกับน้องๆจะมานั่งรวมกันที่โต๊ะอาหารในสภาพอิดโรยเหมือนลิงป่วย ปากคอแห้งขม บนโต๊ะอาหารข้างหน้ามีน้ำ อินทผลัม ขนมหวานสองสามอย่างและชามแก้วใบใหญ่ที่แม่ใส่ชิ้นแตงโมเนื้อทรายโรยด้วยน้ำแข็งฝอยและราดด้วยน้ำหวานสีแดงยั่วความอยาก แต่เนื่องจากยังไม่ถึงเวลา เราจึงได้แต่นั่งรอ
เมื่อถึงเวลา เราเริ่มละศีลอดด้วยการกินอินทผลัมและน้ำเปล่าก่อน หลังจากนั้น จึงหันไปจัดการกับแตงโมแช่น้ำหวาน มันช่างมีความสุขเหลือเกินเมื่อแตงโมที่หวานเย็นฉ่ำผ่านปากและคอที่แห้งขมมาตั้งแต่บ่าย ผมกะจะซัดมันให้สมกับที่รอคอย แต่พ่อยั้งไว้ให้กินแค่ชิ้นหรือสองชิ้นแล้วไปละหมาดก่อน เสร็จแล้วจึงค่อยกลับมากิน