เอกภาพคือพลัง

บรรจง บินกาซัน

ก่อนหน้าสมัยนบีมุฮัมมัดปฏิบัติภารกิจเป็นศาสนทูตของพระเจ้า แผ่นดินอาหรับไม่มีรัฐบาลกลาง ชาวอาหรับอยู่แยกกันเป็นเผ่าและผูกพันกันด้วยสัญญา เผ่าเล็กต้องพึ่งพาอาศัยการคุ้มครองจากเผ่าใหญ่ แต่เมื่อนบีมุฮัมมัดได้รับชัยชนะเหนือแผ่นดินอาหรับและสามารถยึดมักก๊ะฮฺได้ รัฐอิสลามที่มีนบีมุฮัมมัดเป็นผู้นำและมีกุรอานเป็นรัฐธรรมนูญก็เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก

ในขณะที่นบีมุฮัมมัดมีชีวิต หากสังคมมุสลิมถูกรุกราน ท่านเป็นผู้ประกาศให้มุสลิมทำการญิฮาดหรือต่อสู้ผู้รุกราน เมื่อคำสั่งญิฮาดออกจากนบีมุฮัมมัดในฐานะผู้นำ มันก็เป็นหน้าที่(วาญิบ)ของมุสลิมต้องจับอาวุธต่อสู้ ดังนั้น ความศรัทธาในนบีมุฮัมมัดจึงเป็นพลังที่ทำให้มุสลิมประสบชัยชนะ

หลังสมัยของนบีมุฮัมมัด ความสามัคคีของประชาคมมุสลิมและความจงรักภักดีต่อผู้นำยังเป็นปัจจัยที่สร้างความเข้มแข็งให้แก่มุสลิมและการขยายตัวของอิสลาม

เมื่ออาณาจักรออตโตมานถูกทำลายและเคาะลีฟะฮฺถูกโค่นอำนาจในเดือนมีนาคม ค.ศ.1924 อาณาจักรออตโตมานที่มีอาณาเขตครอบคลุมสามทวีปก็ไร้ผู้นำที่จะออกคำสั่งญิฮาด ขณะเดียวกัน แผ่นดินอาหรับก็ไร้ผู้นำเพราะโดนอังกฤษทรยศจนทำให้ในแผ่นดินอาหรับถูกฉีกเป็นหลายประเทศและถูกวางแผนไว้ให้ต้องอยู่ในการคุ้มครองของมหาอำนาจชาติตะวันตก

อิหร่านแม้จะเป็นชาติมุสลิม แต่ก็ไม่ได้อยู่ใต้อำนาจของอาณาจักรออตโตมาน อิหร่านมีน้ำมันที่ชาติตะวันตกใช้กษัตริย์ชาห์ ปาเลวีย์เป็นเครื่องมือเข้ามากอบโกยผลประโยชน์และขณะเดียวกันก็บ่อนทำลายวัฒนธรรมอิสลามไปพร้อมกัน

แต่เมื่อมีการปฏิวัติอิสลามภายใต้การนำของอิมามโคมัยนีใน ค.ศ.1979 ชาติตะวันตกก็เริ่มตระหนกในบทบาทของผู้นำในอิหร่าน การที่เยาวชนอิหร่านจับนักการทูตสหรัฐฯไว้เป็นตัวประกันยาวนานถึง 444 วันและความล้มเหลวทางทหารในปฏิบัติการช่วยเหลือตัวประกัน ตลอดจนการไม่สามารถโค่นล้มอำนาจการปกครองแบบสาธารณรัฐอิสลามของอิหร่านได้ ทำให้สหรัฐฯต้องกลับไปเลียแผลด้วยความเคียดแค้นและใช้ปฏิบัติการคว่ำบาตรโดยหวังให้อิหร่านอ่อนแอแล้วค่อยทำลาย

ด้วยการเล็งเห็นถึงความสำคัญของผู้นำทางจิตวิญญาณของอิหร่าน วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2569 สหรัฐฯเปิดฉากปฏิบัติการทำลายอิหร่านด้วยการสังหารเด็กนักเรียนประถมเกือบสองร้อยคนพร้อมกับอายะตุลลอฮฺ อาลี คอมาเนอีและใช้ตัวแทนของมอสสาดยุยงปลุกปั่นให้ชาวอิหร่านลุกขึ้นต่อต้านรัฐบาลที่ได้รับการชี้นำจากนักการศาสนา แต่ปฏิบัติการครั้งนี้ สหรัฐฯต้องเจ็บหนักกว่าคราวที่แล้วเสียอีก

แม้อายะตุลลอฮฺ คอมาเนอีถูกสังหาร แต่ประชาชนชาวอิหร่านกลับให้การสนับสนุนผู้นำทางจิตวิญญาณของตนอย่างเหนียวแน่น และอิหรานมิได้ขาดผู้นำ เพราะสถาบันผู้นำทางจิตวิญญาณของอิหร่านมีผู้ทรงความรู้ทางศาสนาที่เรียกว่า “อายะตุลลอฮฺ” อีกหลายคนพร้อมที่จะขึ้นมาเป็นผู้นำตามสถานการณ์

ระบบการศึกษาอิสลามของอิหร่านซึ่งถึงแม้จะเป็นชีอ๊ะฮฺ แต่ก็เหมือนกับโลกของซุนนีที่กำหนดให้เด็กมุสลิมต้องเรียนศาสนาตั้งแต่เจ็ดขวบเพื่อปฏิบัติศาสนกิจที่จำเป็นส่วนตัวได้ ใครที่เรียนศาสนาสูงขึ้นไปจะมีสถานะเป็น “ฮุจญะตุลอิสลาม” ที่สามารถวินิจฉัยปัญหาได้ด้วยตัวเอง แต่ไม่มีสิทธิ์ประกาศคำวินิจฉัย(ฟะตาวา)ได้ พูดง่ายๆก็คือเรียนจบกฎหมาย แต่ไม่อาจเป็นผู้พิพากษาได้

ส่วนผู้ทรงความรู้ชั้นสูงและมีอาวุโสเป็นที่ยอมรับของบรรดาผู้ทรงความรู้ด้วยกันจะได้รับสถานะ “อายะตุลลอฮฺ” ซึ่งมีจำนวนหลายคน อายะตุลลอฮฺเหล่านี้จะเป็นแหล่งอ้างอิงเพื่อปฏิบัติตาม(ตักลีด มัรฺญาอีย์) ของคนทั่วไปที่มีปัญหาในชีวิตและต้องตัดสินด้วยบทบัญญัติทางศาสนา ใครที่สังกัดอายะตุลลอฮฺคนใดจะจ่ายเงิน “คุมส์” (หนึ่งในห้าของรายได้ในรอบปี)ให้แก่มัรฺญาอีย์ของตนเพื่อนำไปใช้ในการทำนุบำรุงศาสนา ดังนั้น บรรดาอายะตุลลอฮฺที่เป็นมัรฺญาอีย์จึงไม่ต้องพึ่งพาอาศัยเงินจากรัฐบาล

ทุกสังคมและทุกประเทศต้องมีผู้นำ ในคัมภีร์กุรอานมีบัญญัติว่า “โอ้บรรดาผู้ศรัทธา จงเชื่อฟังพระเจ้าและจงเชื่อฟังศาสนทูตของพระองค์และผู้มีอำนาจหน้าที่ในกิจการของตน” (กุรอาน 4:95)

หลังสมัยนบีมุฮัมมัด ชาวอิหร่านมีผู้สืบทอดตำแหน่งผู้นำ(อิมาม)ของตน ส่วนใหญ่แล้วจะนับถือ 12 อิมาม แต่เนื่องจากอิมามคนที่ 12 หายตัวไปอย่างลึกลับและเชื่อกันว่าอิมามคนสุดท้ายจะกลับมาอีก ดังนั้น จึงต้องมีผู้รักษาการแทน และผู้ที่จะเข้ามารักษาการแทนก็คือผู้ที่สภาอายะตุลลอฮฺคัดเลือกขึ้นมาเพื่อชี้นำรัฐบาลให้ดำเนินไปตามแนวทางอิสลาม ด้วยเหตุนี้ ในการบริหารบ้านเมือง อิหร่านจึงมีกระทรวงที่ประเทศอื่นๆไม่มีแม้แต่ประเทศมุสลิมด้วยกันเอง นั่นคือ “กระทรวงทางนำ” ที่คอยนำทางรัฐบาล

ที่มา : facebook ของอาจารย์บรรจง บินกาซัน มูลนิธิสันติชน
https://www.facebook.com/Banjong.Binkason


| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |


[ Translate by Google Translate ]

Unity is Strength

Banjong Bin-gasan

Before the era when Prophet Muhammad carried out his mission as God's messenger, the Arabian lands lacked a central government. The Arab people lived in separate tribes, bound together by alliances; smaller tribes relied on larger ones for protection. However, once Prophet Muhammad achieved victory across Arabia and successfully captured Mecca, an Islamic state—led by the Prophet and governed by the Quran—was established for the first time.

During the Prophet's lifetime, whenever the Muslim community faced aggression, he would call upon Muslims to wage *Jihad*—to fight against the invaders. Once the order for *Jihad* was issued by the Prophet in his capacity as leader, it became a religious obligation (*Wajib*) for Muslims to take up arms and fight. Thus, faith in Prophet Muhammad served as the driving force behind the Muslims' victories.

Even after the time of Prophet Muhammad, the unity of the Muslim community and their loyalty to their leaders remained key factors in strengthening the Muslims and facilitating the expansion of Islam. When the Ottoman Empire collapsed and the Caliphate was abolished in March 1924, the empire—which had spanned three continents—was left without a leader capable of issuing a call for Jihad. Simultaneously, the Arab lands were leaderless following a betrayal by the British; the region was fragmented into multiple nations and strategically positioned to fall under the tutelage of Western powers.

Although Iran was a Muslim nation, it had not been under Ottoman rule. It possessed oil reserves that Western powers exploited by using Shah Pahlavi as a tool to extract wealth while simultaneously undermining Islamic culture.

However, the Islamic Revolution led by Imam Khomeini in 1979 alarmed the West regarding the new leadership in Iran. The holding of U.S. diplomats as hostages by Iranian youth for 444 days, the military failure of the rescue mission, and the inability to topple the Islamic Republic’s government forced the United States to retreat and nurse its wounds with resentment, resorting instead to sanctions in the hope of weakening Iran before eventually destroying it. Recognizing the significance of Iran's spiritual leader, the United States launched an operation on February 28, 2026, aimed at destroying Iran by assassinating Ayatollah Ali Khamenei—along with nearly two hundred primary school students—and using Mossad proxies to incite the Iranian people to rise up against their cleric-led government. However, the U.S. suffered an even heavier blow from this operation than in previous attempts.

Despite the assassination of Ayatollah Khamenei, the Iranian people remained steadfast in their support for their spiritual leadership. Furthermore, Iran was not left without a leader; the institution of spiritual leadership included numerous other religious scholars known as "Ayatollahs," ready to step into the leadership role as circumstances demanded.

Iran’s Islamic education system—though Shia—parallels the Sunni world in requiring Muslim children to begin religious studies at the age of seven, ensuring they can perform essential personal religious obligations. Those who advance further in their studies attain the status of "Hojjat al-Islam," enabling them to analyze and interpret issues independently, though they lack the authority to issue formal religious rulings (*fatwas*); simply put, it is akin to graduating with a law degree but lacking the authority to serve as a judge.

Meanwhile, high-ranking scholars who command the respect and recognition of their peers attain the status of "Ayatollah"—a rank held by a number of such scholars. These Ayatollahs serve as points of religious reference (*Marja'*) for ordinary people facing life issues that require resolution based on religious law. Those who follow a specific Ayatollah pay *Khums* (one-fifth of their annual income) to their *Marja'* to support religious causes; consequently, these Ayatollahs—acting as religious authorities—do not rely on government funding.

Every society and nation requires leadership. The Quran commands: "O you who have believed, obey Allah and obey the Messenger and those in authority among you" (Quran 4:95).

Following the era of the Prophet Muhammad, Iranians recognized a line of leadership succession (Imams), with the majority adhering to the belief in the Twelve Imams. However, as the twelfth Imam mysteriously disappeared—with the belief that this final Imam would eventually return—a need arose for a representative or caretaker. This role is filled by an individual selected by a council of Ayatollahs to guide the government in accordance with Islamic principles. For this reason, Iran’s administrative structure includes a ministry not found in other nations—even among fellow Muslim countries: the "Ministry of Guidance," which provides direction to the government. Unity is strength.

Banjong Binkason

Before the Prophet Muhammad began his mission as God's messenger, the Arabian Peninsula lacked a central government; the Arab people lived in separate tribes, bound together by mutual pacts. Smaller tribes relied on the protection of larger ones; however, when Prophet Muhammad achieved victory across the Arabian Peninsula and captured Mecca, the first Islamic state—led by the Prophet and governed by the Quran—was established.

During the Prophet's lifetime, whenever the Muslim community faced aggression, he would call upon Muslims to wage *Jihad*—to fight against the invaders. Once the order for *Jihad* was issued by the Prophet in his capacity as leader, it became a religious obligation (*wajib*) for Muslims to take up arms and fight; thus, faith in Prophet Muhammad served as the driving force behind Muslim victories.

Following the era of Prophet Muhammad, the unity of the Muslim community and loyalty to their leadership remained key factors in strengthening the Muslims and facilitating the expansion of Islam.

When the Ottoman Empire collapsed and the Caliph was deposed in March 1924, the empire—which had spanned three continents—was left without a leader capable of issuing a call to *Jihad*. Simultaneously, the Arab lands were left leaderless following a betrayal by the British; the region was fragmented into multiple nations and strategically positioned to fall under the protection of Western powers.

Although Iran was a Muslim nation, it did not fall under the authority of the empire...

Source: facebook of Mr.Banjong Binkason  Santichon Islamic Foundation
https://www.facebook.com/Banjong.Binkason